شهروز

الا "شهروز" که اقبالت بلند است.

مراد بادپایت چون سمند است.

الا شهروز که استاد زمانی.

جوابم را بده گر میتوانی.

بزرگ چون گشته ای مارا نظر دار.

سترگ چون گشته ای از ما خبردار.

سلامی را دهی گرتو جوابی .

زتو کم نشود مرد حسابی.

درایامی نه چندان دور دوست بودیم.

زتو لبخند نبود مایوس بودیم.

تو بودی و هزاران حرف و لبخند.

نه راست بودی،نه چپ و نه عقب گرد.

کنون باید سراغت را ز خشت خواست.

زتهران و زلبنان و "دمشق" خواست.

دعایت میکنم ملکت فزون باد.

کزین برتر بود کان آرزوم باد.